Bocznica w Mnisztwie powstała na potrzeby magazynów miejscowego Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” na początku lat 50. XX wieku (znajdowała się tu m.in. Składnica Maszyn Rolniczych i Części Zamiennych). Spółdzielnia dysponowała wówczas bazą magazynową o powierzchni 3900 m², a ponadto składem produktów naftowych, który w 1954 roku został przekazany Centrali Produktów Naftowych.

Tor bocznicowy odgałęział się w okolicy km 36,4 linii 190 w lewo przed ówczesnym przystankiem Cieszyn Mnisztwo i biegł przez niewielki betonowy mostek nad dopływem Bobrówki, a następnie przecinał ulicę Wronią za zabudowaniami przystanku i wkraczał na teren spółdzielni przez bramę kolejową. Tam tor rozdzielał się na dwa równoległe i jeden odbiegający od nich w prawo. Tory równoległe doprowadzono bezpośrednio pod rampy załadowczo-wyładowcze magazynów spółdzielni, przecinały one jeszcze wewnętrzną drogę i kończyły się kozłami oporowymi. Tor odbiegający w prawo wykorzystywany był do rozładunku cystern z paliwem, a w jego pobliżu zlokalizowano zbiorniki na olej napędowy i benzynę.

Według relacji okolicznych mieszkańców w okresie świetności składy towarowe z Cieszyna odwiedzały tę bocznicę nawet dwa razy na dobę. Na przykład w latach 1990 i 1991 docierały tu składy cystern z Płocka, które dostarczały dla Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Robót Drogowych w Cieszynie olej napędowy (odbierany przez firmę Dromex, która budowała właśnie w Boguszowicach wiadukt) i benzynę (dla odbiorców indywidualnych).

Wykaz wszystkich pociągów towarowych kursujących na linii 190 z maja 1994 roku

Pod koniec lat 90. XX wieku następował powolny upadek spółdzielni, a sama bocznica nie była eksploatowana. W budynkach zlokalizowano rozmaite firmy i drobne zakłady, które jednak nie korzystały już z usług transportu kolejowego. Ostatecznie odgałęzienie z toru szlakowego wraz z zasadniczą częścią torowiska zlikwidowano w roku 2005, a kolejne jej pozostałości w latach następnych (w roku 2010 zdemontowano np. pozostałości torów w okolicy magazynów na terenie dawnej spółdzielni). Do dziś pozostał betonowy mostek kolejowy, niezaasfaltowany fragment toru na ulicy Wroniej oraz fragment torów na terenie placu dawnej spółdzielni (co ciekawe w całości zabetonowany wraz z rozjazdami).